Gecenin içinden doğar sabah,
Yorgun ellerde yine hayat.
Sessiz yürür ama güçlüdür,
Bir dünya taşır omuzlarında.

Kimi toprakta umut eker,
Kimi demirde ateş döver.
Kimi çocuklara yarın olur,
Kimi karanlığı ışıkla böler.

Yılların yükü, omuzlarında,
Ama diz çökmez hiçbir fırtınada.

Kalk ayağa, duy bu sesi,
Bu dünya onların nefesi!
Ateşi taşıyan kadınlar var,
Küllerinden doğan baharlar var!

Kalk ayağa, duy bu sesi,
Bu dünya onların nefesi!
Ateşi taşıyan kadınlar var,
Küllerinden doğan baharlar var!

Zaman yazmış adlarını taşa,
Direniş olmuş her gözyaşı.
Bir çığlık gibi yükselir göğe,
Eşitlik diye atan kalpleri.

Zincirleri kıran eller,
Karanlığı yaran sözler!
Tarihin akışını değiştiren,
Sessiz ama güçlü devler!

Kalk ayağa, duy bu sesi,
Bu dünya onların nefesi!
Ateşi taşıyan kadınlar var,
Küllerinden doğan baharlar var!

Kalk ayağa, duy bu sesi,
Bu dünya onların nefesi!
Ateşi taşıyan kadınlar var,
Küllerinden doğan baharlar var!

Kalk ayağa, duy bu sesi,
Bu dünya onların nefesi!
Ateşi taşıyan kadınlar var,
Küllerinden doğan baharlar var!

Bugün değil, her gün onların,
Emekle kurulur yarınlar.
Bir güne sığmaz bu destan,
Dünyayı değiştiren kadınlar!