Yeniden Başlamak: Kırıldıktan sonra ayağa kalkışın gücünü yansıtır....
BEN
Ben
Her şey dağıldı bir ara.
Kelimeler aynadaki bakışlar içimdeki sesler…
Ben bile kendime yabancıydım.
İçinde yaşayıp da
hiç tanımadığın bir beden gibi.
Sustum.
Kayboldum.
Kendimi başkalarında aradım.
Kendimi kırdım gölgeye dönüştüm
unutulmuş taraflarımın üzerine beton döktüm.
Ama bir şey var.
Yokluğun içinde bile kıpırdayan bir şey:
Ben.
Hiçbir zaman tam gitmedi.
Uzaklaştı belki
ama yok olmadı.
Sonra bir sabah…
Sıradan bir sabah.
Ne bir mucize vardı
ne bir mucize bekliyordum.
Sadece aynaya baktım.
Ve dedim ki:
“Artık devam edebilirsin.”
“Eksik olsan da yorgun olsan da
kırılmış da olsan…
sen hâlâ sensin.
O gün yeniden başlamadım.
Zaten hiçbir zaman tam bitmemiştim.
Sadece kendime döndüm.
Ve bu dönüş
hayatımda attığım en sessiz ama en güçlü adımdı.
Şimdi ben
bütün parçalarımla birlikte buradayım.
Eksiklerimle.
Yaralarımla.
İnançlarımla.
Sessizliğimle.
Ve sesimle.
Ben buyum.
Ve bu hâlimle tamamım
Yoklukta Var Olmak.
“Yalnızlığın İçinden”
“Kırıldığım Yerler”
“Kendini Affetmek”
“Kendiyle Yüzleştiği”
“Ben”