Ayın solgun ışığı vururken surlara
Zamanın külleri savrulur boşlukta
Bir hayalet gibi sessiz, adımlarım rüzgarda
Kaybolan bir yemin saklı her bakışta.

Karanlığın kalbinde yanan bir mumdur umut
Fırtınalar kopsa da sen bu ışığı tut
Gecenin sesinde yankılanır adımız
Eski bir masalın son sayfasındayız.

Karanlığın kalbinde yanan bir mumdur umut
Fırtınalar kopsa da sen bu ışığı tut
Gecenin sesinde yankılanır adımız
Eski bir masalın son sayfasındayız.

Demir kapılar ardında beklerken şafak
Yıldızlar dökülür yerlere yaprak yaprak
Gözlerinde saklı o kadim kehanet
Ya ebedi bir uyku ya da son bir cesaret.

Karanlığın kalbinde yanan bir mumdur umut
Fırtınalar kopsa da sen bu ışığı tut
Gecenin sesinde yankılanır adımız
Eski bir masalın son sayfasındayız.

Karanlığın kalbinde yanan bir mumdur umut
Fırtınalar kopsa da sen bu ışığı tut
Gecenin sesinde yankılanır adımız
Eski bir masalın son sayfasındayız.

Gölge dans ederken ruhun aynasında
Bir sır fısıldanır ölümün kıyısında!
Işık sönse bile, ateş sönmez içimizde
Biz varız bu karanlığın tam merkezinde!

Sönmesin o ışık...
Gecenin içinde bir mum gibi...
Sonsuza kadar…

Karanlığın kalbinde yanan bir mumdur umut
Fırtınalar kopsa da sen bu ışığı tut
Gecenin sesinde yankılanır adımız
Eski bir masalın son sayfasındayız.

Karanlığın kalbinde yanan bir mumdur umut
Fırtınalar kopsa da sen bu ışığı tut
Gecenin sesinde yankılanır adımız
Eski bir masalın son sayfasındayız.

Karanlığın kalbinde yanan bir mumdur umut
Fırtınalar kopsa da sen bu ışığı tut
Gecenin sesinde yankılanır adımız
Eski bir masalın son sayfasındayız.