|
30 Mart 2026, 03:49
|
||
“Yarım Kalan Masal”
Saat gecenin ikisi… Belki üçe varıyor uykusuzluğun ayak sesleri, Pencereye yaslanmış bir kalp Adını fısıldıyor rüzgâra. Sokaklar sessiz, Ama içimde kopan bir telaş var hâlâ, Her far ışığında “geliyorsun” sanmak, Her gölgede sana benzer bir hayal aramak… Beklemek bile güzeldi seni, Çünkü sonunda sana varıyordu yollarım, Saatler eriyordu sabaha doğru Ama ben hep o ana saklıyordum kendimi. Geldiğinde… Dünya susardı bir an, Sadece kalbim konuşurdu seninle, Ve sarıldığım o ilk an Zaman diz çökerdi önümüzde. Kokun… Bir ömür gibi sinerdi içime, Burnumun direğini sızlatan o tanıdık his Hem acı hem huzurdu aslında. Şimdi… Masal bitti diyorsun ya, Belki de sadece yarım kaldı, Çünkü bazı hikâyeler Bittiği yerde değil, İnsanın içinde yaşamaya devam eder...
__________________
  |
||
| Yer İmleri |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
3
Threaded Mode
