sobalı evde büyümek

iyi yanları ve güzel anıları vardı elbet... mesele üzerinde açık ekmek ısıtıp tereyağyyla yağlamak gibi ... önünde sıcaklığın verdiği gevşemeyle dalınan uyku gibi ....


ama aman aman da romantizmi yapılacak kadar da değildi yani... hele yaktığınız talaşsa vay halinize ... onu dama taşıması , kovaya basması ,tozu , pisliği bitmezdi hiç... en güzeli benim için odundu... kütük olan cinsinden ... at sobaya yavaş yavaş kütür kütür yansın