karadelik gibi yalnızlık... sevmeye başlayınca daha da yalnız kalıyorsun ... yalnız kaldıkça insana olan güven daha da azalıyo... güven azaldıkça daha da yalnızlaşıyorsun... sonrası kısır döngü zaten...
yalnızlık arada sırada insana iyi gelebilir, kafa dinlendirebilir... ama uzun süren bi yalnızlık insanı yavaş yavaş kemiren bi mutsuzluğa , hayattan kopmaya kadar sürükler... o yüzden yalnızlık insan doğasına aykırı bi durum bence... ama anne - baba, ama kardeş, ama sevgili, ama eş, ama evlat, ama arkadaş var olmalıdır insan hayatında... ama yanında , ama uzakta , ama arayarak , ama süprizlerle kendilerini hissetirmeleri yalnızlığa ilaçtır nazarımca...
içimdeki piç... beni bırakma hiç
1
Threaded Mode
