ailesiyle bu durumu paylaşabilen, konuşabilen kişilere özellikle hemcinslerime hep çok imrenmişimdir...
abilerim gerçekten dünya iyisi, dünya tatlısı insanlardır... varlıklarını ve desteklerini hayatmın her evresinde çok net hissetirip göstermişlerdir... yetişme tarzından mı , aramızdaki hiyerarşiden mi bilemiyorum ama bu tarz konunun aramızda hiç muhabbeti dönmez....onlar hiç sormazlar... ben de zaten hiç konuşamam bu konuyu...
eski manitaylada işler ciddiye binince yengem ( abimin eşi) üzerinden abilerime ibraz etmiştim

içimdeki piç... beni bırakma hiç