Aşk ve Öbür Cinler - Gabriel Garcia Marquez

Sierva Maria de Todos los Angeles: Romanın merkezindeki genç kızdır. Soylu bir ailede doğmasına rağmen sevgiden yoksun büyür. Afrikalı kölelerin arasında yetiştiği için onların dillerini, şarkılarını ve ritüellerini benimsemiştir. İçe dönük, hassas, sezgileri güçlü ve duygusal olarak yalnızdır. Toplumun “tuhaf” diye damgaladığı kimliği, onun kırılganlığını artırır. Saçlarını hiç kestirmemesi gibi sembollerle, masumiyet, özgürlük ve bastırılmış bireysellik temalarını temsil eder.
Cayetano Delaura: Sierva María’yı “şeytan çıkarma” göreviyle ziyaret eden genç rahiptir. Entellektüel, şiire ve düşünceye yatkın, merhametli bir yapısı vardır. Başta akılcı ve mesafeli davranır; zamanla kızın insanî yönünü görerek ona aşık olur. Delaura, inanç ile vicdan, görev ile sevgi arasındaki çatışmayı yaşayan bir karakterdir; itaatle kişisel ahlakı arasında sıkışır.
Ygnacio (Marki): Sierva María’nın babasıdır. Asil unvanına rağmen zayıf iradeli, kararsız ve duygusal olarak mesafelidir. Suçluluk duygusu taşır, kızına karşı sevgi hissetse de onu gerçekten koruyacak cesareti gösteremez. Otoriteye boyun eğmesi, trajedinin büyümesine katkı sağlar.
Bernarda Cabrera: Sierva María’nın annesidir. Dışa dönük, savurgan ve dünyaya düşkün bir kadındır. Anne rolüne yabancıdır, kızıyla duygusal bağ kurmakta yetersiz kalır. Çocuğunu korumaktan çok kendi hayatını sürdürmeye odaklanır. Bu ilgisizlik, Sierva María’nın yalnızlığını derinleştirir.
Abrenuncio: Ailenin başvurduğu doktordur. Akılcı, bilimsel ve hümanist bir bakışa sahiptir. Sierva María’da “cin” değil, tıbbi olarak izlenmesi gereken bir durum olduğunu savunur. Kilise ve hurafeye karşı duruşu, romanın bilim-inanç karşıtlığını temsil eder. Mantığıyla gerçeği görse de kurumsal güç karşısında etkisiz kalır.
Piskopos: Kilise otoritesinin simgesidir. Dogmatik, katı ve korku temelli bir inanca sahiptir. Sierva María’yı hastalıktan ziyade “şeytani bir vaka” olarak görür ve onu manastıra kapattırır. Bireyi değil kurumu ve “düzeni” koruyan tutumu, romanın eleştirel odağını oluşturur.
Martina Laborde: Manastırda dışlanan, “tuhaf” bir rahibedir. Sezgisel, içe dönük ve marjinaldir. Sierva María’ya şefkatle yaklaşır, onu anlayan az sayıdaki kişiden biridir. Martina, kurumun dışında kalanların insanî dayanışmasını temsil eder.
Dominga de Adviento: Sierva María’nın Afrikalı bakıcısıdır. Kızın çocukluğunda en yakın olduğu figürdür. Koruyucu, sezgileri güçlü ve kültürel olarak köklüdür. Afrikalı inanç ve ritüelleri yaşatır; Sierva María’nın kimliğinin oluşumunda belirleyici rol oynar.


Aşk ve Öbür Cinler, kuduz şüphesiyle “cinlenmiş” sayılarak manastıra kapatılan genç bir kız ile onu şeytan çıkarmakla görevlendirilen bir rahip arasında doğan yasak aşkı anlatır. Roman, akıl ile hurafe, sevgi ile dogma arasındaki çatışmayı merkezine alırken, kurumların korku ve inanç adına bireyi nasıl yok edebildiğini trajik bir hikaye üzerinden sorgular.





Alıntı: Kitapdiyari