ihtiyaç duymadan yaşayabilmek.

İnsan zamanla şunu fark ediyor: herkesin sevgisi değerli değil.
Çünkü herkes aynı yerden sevmiyor.
Kimi eksikliğinden, kimi çıkarından, kimi alışkanlıktan…
Ama çok azı gerçekten karakterinden seviyor.
Cesaret dediğin şey sadece korkmamak değil,
yanlış olana rağmen dimdik kalabilmek.
Cömertlik sadece vermek değil, doğru yere verebilmeyi bilmek.
Ve en önemlisi…
herkesin seni sevmesine ihtiyaç duymadan yaşayabilmek.
Çünkü sevilmek bir ölçü değildir.
Kim tarafından sevildiğin asıl ölçüdür.
Bazı insanların hayatından çıkması kayıp değil,
aksine bir arınmadır.
Ve bazen seni anlamayan, seni sevmeyen insanların varlığı…
senin nerede durduğunu daha net gösterir.
Kısacası;
herkes tarafından kabul edilmek değil,
doğru insanlar tarafından görülmek değerlidir.