Belirsizlik içinde geçen ve sonucu değiştirme imkanının olmadığı bekleyişler insanı en çok yoran türdür. Özellikle sevilen birinden gelecek bir haber, bir ayrılığın netleşmesi veya hayati bir kararın açıklanmasını beklemek, zihni sürekli "ya şöyle olursa" döngüsüne sokarak duygusal tükenmişliğe yol açar. Umut ile korku arasında asılı kalmak, somut bir acıdan bile daha yıpratıcı olabilir çünkü zihin neye hazırlanacağını bilemez.