|
25 Mart 2026, 23:35
|
#1
|
|
|
& Kırıldığım Yerler &
& Kırıldığım Yerler &
Kırıldığım yerleri saklamıyorum artık.
Oralar bende hep açık kalan pencereler gibi…
Soğuk giriyor bazen
Toz doluyor içeri
Ama yine de kapatmıyorum.
Çünkü biliyorum:
Işık da oradan giriyor.
En çok da sessizce kırıldım.
Bir bakışta.
Bir sessizlikte.
Bir vazgeçişte.
Ses etmedim çoğuna
Çünkü kelimeler bazen kırıkları daha da derinleştiriyor.
Kırıldığım yerler artık yaralar değil sadece.
Beni ben yapan haritalar.
Nerede savunmasız kaldıysam
Orada yeniden güçlenmeye başladım.
Acının içinde bir direnç vardı
Ve ben onu fark ettiğimde değiştim.
Artık saklamıyorum.
Çünkü kırıldığım yerler
Benim yeniden başladığım yerler.
Yıkıldığım yerde kök saldım.
Ve oradan büyüdüm — sessizce.
|
|
|
|
