Günün Şiiri

.
küsmek nedir bilir misin?
küsmek dürüstlüktür.
çocukçadır ve ondan dolayı saftır.
yalansız’dır.
küsmek; seni seviyorum’dur.
vazgeçememektir.
beni anlatır küsmek.
kızdım ama hala buradayımdır, gitmiyorumdur, gidemiyorumdur.
küsmek; nazlanmaktır, yakın bulmaktır, benim için değerlisindir.
küsmek, sevdiğini söyle demektir.
hadi anla demektir.
küsmek; umuttur, acabaları bitirmektir, emin olmaktır.
yani, diyeceğim o ki:
ben sana küstüm!

nazım hikmet

desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,
rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor,
sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
sende tattım yemişlerin cümlesini.

cahit sıtkı tarancı

desem ki sen benim için,
hava kadar lazım,
ekmek kadar mübarek,
su gibi aziz bir şeysin;
nimettensin, nimettensin!
desem ki...
inan bana sevgilim inan,
evimde şenliksin, bahçemde bahar;
ve soframda en eski şarap.
ben sende yaşıyorum,
sen bende hüküm sürmektesin.
bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
günlerden sonra bir gün,
şayet sesimi farkedemezsen,
rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,
bil ki ölmüşüm.
fakat yine üzülme, müsterih ol;
kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
ve neden sonra
tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
hatırla ki mahşer günüdür
ortalığa düşmüşüm seni arıyorum

uzaktan seviyorum seni
kokunu alamadan,
boynuna sarılamadan
yüzüne dokunamadan
sadece seviyorum

"öyle uzaktan seviyorum seni
elini tutmadan
yüreğine dokunmadan
gözlerinde dalıp dalıp gitmeden
şu üç günlük sevdalara inat
serserice değil adam gibi seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni
yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden
en çılgın kahkahalarına ortak olmadan
en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan
öyle uzaktan seviyorum seni
kırmadan
dökmeden
parçalamadan
üzmeden
ağlatmadan uzaktan seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni;
sana söylemek istediğim her kelimeyi
dilimde parçalayarak seviyorum
damla damla dökülürken kelimelerim
masum beyaz bir kağıtta seviyorum."

ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
sevmek için güzele mi bakmalı?
çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
hırsızlık; para, mal mı çalmaktır?
saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
solması için gülü dalından mı koparmalı?
pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
öldürmek için silah, hançer mi olmalı?
saçlar bağ, gözler silah, gülüş kurşun olamaz mı?

victor hugo

kaç yaşındayım bilmiyorum
karşıma çıktığın gün doğdum
işte...
gerisini sen hesapla
yaşım seni yaşamışlığım kadardır
benim...

didem madak

beni sorarsan;
bildiğin gibiyim işte.
az uyuyor çok şarkı dinliyorum...
kitaplar diziyorum odamın raflarına.
sonra birini alıp okuyorum...
altını çiziyorum yüreğime dokunan yerlerinin.
bazen uyuyakalıyorum kanepede..
yağmurun gürültüsüne uyanıyorum.
ya da çalan bir telefon sesine.
şimdilik böyle buralar.
sessiz sakin kimsesiz.
geçecek biliyorum geçecek elbette.
yani demem o ki,
her şey bildiğin gibi işte...

avuçlarımızı salladıkça dökülen, acının önünde diz çöküyor ayrılık.
görüntüleri yavaş yavaş siliniyor arkada kalanların…
bütün yolculuklar birbirine benziyor;
birbirine değiyor yaralarımız.
toprağın ilmiyle kendine sarılan çiçekler gibiyiz.
rengini kederden alan, boynunu kedere büken.
dursak da dinmiyor, bileti sonsuz kere kesilmiş …

sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır bir güldürür;
sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

bir serzenişin kucağında gönlümün atışları
bir elinde canım, diğer elinde kederim saklı
bir uzatsan bana bendini
bir elinde nefesin, diğer elinde gururum yasaklı..

çiğner mi içine çeken bu tufan beni
seninle bir ömür mesut olur muyum?
içime ektiğin sevgi tomurcukları
filizlendi de göğümü sarıp sarmaladı

hangi divanda kurulsun aşkım
hangi suçun mahkumu ilan edilsin
nefesin birleşirse nefesimle
bir iple hangi meydanda asılsın .

...
bir hayli kırıldım,
her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
canıma batan her halin felç gibi indi bedenime,
gözlerimden tut da ciğerime kadar kırgınım!
aslında ne sana, ne olanlara…
kendime kırgınım…
maziye hiç değil, an’a kırgınım.
...