Aslan ve Aslanın Özellikleri

Aslan ve Aslanın Özellikleri

Memelilerin etoburlar familyasından yırtıcı bir hayvandır. Eskiden bütün Afrika’da, Güney ve Batı Asya’da, Güney Avrupa’da yaşardı. Bulunan taşıllara (fosillere) göre aslanın Orta Avrupa’da da yaşadığı anlaşılmıştır. Fakat ateşli silâhların çıkmasından sonra her vahşi hayvan gibi aslanın da yaşadığı yerler çok azalmıştır. Meselâ Filistin’de, Mısır’da hemen hemen hiç kalmamış gibidir. Aslan bugün ancak Orta Afrika’da, Orta ve Batı Hindistan’da yaşar.

Aslanın vücudu, diğer kedi cinslerine göre daha kalın ve kısadır. Postu sarıya çalan külrengindedir, erkeğinin boynunda «yele» adı verilen uzun tüyler vardır. Gözleri yüzünün büyüklüğü yanında küçük kalır. Kuyruğunun ucundaki püskülün içinde bir tırnak vardır, bu tırnak sonradan düşer.

Aslanın ağırlığı 250 kilo kadardır. Başından kuyruk ucuna kadar uzunluğu da 2,50 metreyi bulur. Yerden yüksekliği de bir metre kadardır. Çok çevik olduğu için dört metre yüksekliğe kadar sıçrayabilirse de ağaçlara tırmanamaz. Daha çok çöllerde ve bozkırlarda çalılıklar arasında yaşar. Geceleyin avlanmaya çıkar, su içmeye gelen hayvanlara saldırır. Boğa, manda gibi büyük hayvanları kuvvetli pençeleriyle kolayca parçalar, dişlerine takarak taşıyabilir. Genel olarak ava yalnız çıkarsa da birkaç aslanın beraberce av aradığı da görülmüştür. Çok tedbirli olduğundan insana pek sokulmaz. Fakat bir kere insan etini tadarsa insan avlamak için fırsat kollar. Yerli köylerinin etrafına sokularak, pusuya yatar.

Çiftleşme zamanı gelince sekiz on kadar aslan bir dişinin peşinden giderler. Erkek aslanlar arasında kanlı dövüşler bile olur. Dişi aslan erkeğini seçince öteki erkekler oradan uzaklaşırlar.

Dişi aslan çiftleşmeden dört ay kadar sonra 3-4 yavru dünyaya getirir. Erkek ve dişi yavrular önceleri birbirlerine benzerler. İkinci yılın sonlarına doğru erkek aslanların yeleleri çıkmaya başlar. Yavrular yedi yaşında tam ergin hale gelirler. Normal bir aslan 25-30 yıl kadar yaşar.

Genç yakalanan aslanları evcilleştirmek mümkündür. Hayvanat bahçelerinde kafeslerde beslenen aslanlara günde 5 kilo kadar taze et vermek lâzımdır.

Afrika yerlileri mızraklarla aslan avına çıkarlar. Üstü dallarla, otlarla Örtülü bir çukura düşürerek, bazen zehirli mızrak kullanarak aslanı öldürürler. Bazı yerlerde etini yerler, birçok yerlerde de tüyünden hah dokurlar.

Postunun rengine ve yelesine göre aslanları Berber aslanı, Kap (Cape) aslanı, Senegal aslanı, Doğu ve Orta Afrika aslanı gibi alt türlere ayırmak mümkündür.