Bununla ilgili güzel bir anım var.

Bir gün şehir dışındayken bir bankta oturup sigara içiyordum. Yanıma da bir adam oturdu. Sigara istedi verdim. O ara da muhabbete başladık. Yanına da sürekli çocuğu gelip gidiyordu. Ben de laf olsun diye evli misiniz diye sordum. Hayır değilim dedi. Boşandınız mı dedim, hayır dedi. Evlatlık falan mı diye sordum, hayır dedi. O an anladım ama çok geçti. Adam, benim eşim vefat etti dedi.

Benim aklıma çocuğun evlatlık olabileceği bile geldi ama eşinin ölebileceği gelmedi. Yabancı birisiyle konuşurken hayatımda aldığım en büyük derstir.

Bazen içini dökebiliyorsun bir daha nasılsa görmeyeceğim diye, zaman zaman iyi gelebilir bu.

Söylemeden geçemeyeceğim @[Only registered and activated users can see links. ] kardeşim beni yanlış anlama da sen de amma meraklıymışsın, sordukça sormuşsun adama

Napayım her şey sigarayla başladı
Sonra tutamadım kendimi*

Doğru diyorsun, ben daha beter darlıyorum insanları bazen ;dd

İnsan canlısı biri olarak her türden insanla sohbet ederim.*

Valla ben birdefa a101 de çalışan biriyle cafede sohbet etmiştim dertlerini falan zorluklari anlatıyordu bende çok zor iş ben olsam çalışmam orda dedim oda işten cikmisti

Oluyor bazen
Seviyeli tebessüm ettiren muhabbetler iyi gelebiliyor o an insana

bazen cok kral hareket..
tanımaya başlayınca kırılıyorsun çünkü

İnsanları tanıyan yalnızlaşır. (Bunu başka bir yerde de yazmış olmalıyım.)