lise zamanları

hiç özlemediğim zamanlarımdır... çünkü çok maldık biz ... okuldan eve ... evden okula ... bi kere okuldan kaçıp parka gidip çekirdek çitlemiştik... vizyonsuzluğumuza bakın hele


tek o olsa gene iyi aşkından ölüp bittiğim çocuğu görmek için sürekli kantine gidip tüm paramı hiç etmem... çocuğun benim suratıma bile bakmayışıda cabası


dipnot: o çocuk 2 yıl sonra bana teklif ettiğinde tamı tamına 10 dk bekletip sürüm sürüm süründürüp sonra evet demiştim