istanbul da abimin evindeyim... yengem ve abim dışarı çıktı yeğenimle ben de oturmuşuz kendimize pinekliyoruz evde... yeğenim hala bakkala gidelim dedi... markette hemen aşağıda giyinmeye üşendim ... altımda toz bezinden hallice hello kittyi, üstümede abimin 5 beden büyük kapuşonlusunu giydim... fermuarı çektim , kapuşonu kafama geçirdim, düştük rezil olmam için markete...

içeri bi girdim kapıda suratına tükürülerek maşallah çekilecek kadar yakışıklı bi bey... yeğenimede çikolata yasak evden anlaşıp çıkmamıza rağmen ağlıyor çikolata diye, ben de hayır diyorum ... ama benim zaten tipim çocuğun halasından çok , çocuğu kaçıran gaspçı gibi olduğundan... yakışıklı çocukta kendince herhalde bizi fakir alacak paraları yok diye düşünüp o yakışıklılığıyla burnumun dibine kadar gelip "isterseniz ben hediye edebilirim çocuğa" demez mi... bana bana hasnicktire

o anı ölsem unutmam... feriha gibi bayılmak mı geçmedi aklımdan... bu çocuğu bende tanımıyorum sevap olsun diye getirdim markete demek mi geçmedi aklımdan... yer yarılsada içine girsemde üstüme zift dökülse keşke diye dua mı etmedim...

aaahhhhh aahhhhhh mürvetimi yeğenimin çocukluğuna gurban ettim resmen