hatırlanan garibanlık anıları

Son sigaramı tersten yakışım ve yenisini alma ihtimalım olmayışından kaynaklı tersten içmem.

pek garibanlık olmasada fakirlik kategorisnde değerlendirilebilir

lüks bi mekana gittik arkadaşlarla... yemeğimizi yerken aşırı susadık ... ve masada tamamiyle gavurcana yazan s. pelleorino markalı sonrasında su olduğunu öğrendiğimiz şişe var ... şişenin heybetinden ve bütçemizin kısıtlılığından şişeye dokunamadık bile korkumzdan ama susuzluktanda lokmalar boğazımızda düğümlendi resmen... içimizde fakir ama zeki arkadaşımız dedi ki bir küçük su sipariş edelim içinede buz isteyelim dedi... buz eridikçe hepimize yetecek su çıkar dedi fakir bünyemize çok mantıklı gelen bu fikri yaptık biz


olayı anlattığım abinin yorumu ise efsaneydi ama ...

" şerefinizle gidip lavabodan içseydiniz daha iyiydi " dedi ...

Ortaokulda sınıf arkadaşlarıın çoğu lokantadan yerken evden ekmek arası getirir hiçte gocunmazdım.
Bir gün annemin hasta olduğu güne denk gelmiş olcakki ne cepta var ne çantada ..
Okul öğrencilerin kullandığı çarşı sokağında halimden anlayan lokantacının içeriye çağırıp istediğini yiyebilirsin bendensin Aslanım diyişi ve benim sadece çorba yı ağlayarak içmem

Hoşlandığım çocuğun gözünün önünde düştüm..

Keşke öğretmeni CİMER'e şikayet etseydiniz.

84 lülerin öğretmeni şikayet etme lüksü vardı da benim haberim yok acep

Hangi birini söyleyeyim.

Üniversitede sigaram bitmişti. Haftalığı da ertesi gün alacaktım. Ev arkadaşlarım da evde yoktu. İzmaritlerle falan kesişmiştim sabaha kadar.