bizim mahallemizde tek başına yaşayan yaşlı bi teyze vardı... öyle huysuz , öyle lanet, öyle insanlık dışı bi varlıktı...gelene geçene çatar, ağza alınmayacak laflar söyler , çok çirkin ahlaki (evli, bekar farketmezksizin) ithamlarda bulunurdu... küçük çocuklarıda dutumu yedin , çalımı bozdum diye eften püften yalandan ürettiği sebeplerle döverdi... ki benim de dayağını yemişliğim vardır yani...
gelelim yaptığım insanlık dışı davranışa

... kardeşim bakkala gidip gelirken bu teyze bağırır , korkutur hatta bi kaç defada dövmüşlüğü vardır...gene dövdüğü bi gün gittim yanına bak nene dedim çocuk bişey yapmıyor sende karışma.. korkuyor çocuk dedim burdan gelip geçmeye yazıktır... olursa bi hatası bize söyle sen vurma dedim...
bir gün evimizin kapısının önünde oturuyoruz... kardeşimde karşıdan nefesi kesilircesine ağlayarak geliyor... hemen koştum yanına ne oldu dedim nene dövdü dedi... sinirden nasıl gözüm karardıysa teyzenin yanına bi hışım koşup yakasına yapışıp "ben sana bu çocuğa bi daha karışma demedim mi "deyip var gücümle yakasında sallıyorum... nenem arkamda geldi zor elimden aldı... tuttum bu seferde çitlerini ( biliyorsunuz diye umuyorum ) tekmeleyip dut ağacının dallarını kırmak suretiyle ortalığı kırdım döktüm...
ilk defa defa nenem suratıma tükürüp , feci şekilde kızmıştı ... ve ben fazlasını bile haketmiştim