Bugün biri sizi yargılamadan dinlese ne anlatırdınız?

Buraya yazacağımı sanıyorsanız, yanılıyorsunuz.

Aslında anlatacak çok şey var da, insan bir yaştan sonra anlatmaktan çok susmayı öğreniyor.

Çünkü mesele yargılanmak değil sadece. Bazen karşındaki seni dinliyor gibi yaparken, sen daha cümleni bitirmeden kafasında hükmünü vermiş oluyor.

Belki de ilk kez gerçekten dinleyen biri olsa, başımdan geçenleri değil, bütün o yaşananlara rağmen neden hâlâ bazı şeyleri içime attığımı anlatırdım.

Ama muhtemelen yine de çok konuşmazdım. Çünkü insanın en uzun hikâyesi, bazen kimseye anlatmadığıdır.

Beni yargılamadan dinleyenler zaten var.