Füruğ Ferruhzad Şiirleri

Bir tek an
Ondan sonra hiç
Bu pencerenin arkasında gece titriyor
Ve yeryüzü geri kalıyor dönüşünden
Bu pencerenin arkasında bir bilinmeyen
Beni ve seni bekliyor
Ey baştan ayağa yeşil olan sen
Ellerini, yakıcı hatıralar gibi benim aşık ellerime bırak
Ve dudaklarını, sıcak bir his gibi
Bana doğru uzat... Rüzgar bizi götürecek
Rüzgar bizi götürecek

Bahçenin Fethi
Başımızın üstünden uçan
Ve giren serseri bir bulutun karışık düşüncelerine
Ve sesi kısa bir mızrak gibi geçen, ufku baştanbaşa
O karga kente götürecek bizim haberimizi.

Herkes biliyor
Sen ve ben o soğuk asık yüzlü delikten
Bahçeyi gördük ve kopardık elmayı
O oynaşan ve uzak daldan
Herkes korkuyor ama sen ve ben

Ulaştık ışığa, suya, aynaya
Ve korkmadık.
Ne pamuk ipliğiyle birleşmesi iki adın
Ne de bir buluşma yıpranmış bir defterin sayfalarında
Benim mutlu saçlarımdır söz konusu olan,
Senin yanık kırmızı şakayık öpüşlerini taşıyan saçlarım.

Pencere
Bir pencere, bakmaya
Bir pencere, duymaya
Bir pencere yeryüzünün yüreğine ulaşan tıpkı bir kuyu gibi,
Tekrarlanan mavi şefkatin enginlerine açılan...

Bir pencere, yeter bana
Oyuncak bebeklerin ülkesinden geliyorum ben
Bir resimli kitap bahçesinde,
Kağıt ağaçların gölgesi altında...
Çoktan anladım ki
Yolum yok, yolum yok, yolum yok
Çılgınca sevmekten başka.

Tutsak
Seni istiyorum ve biliyorum
Asla koynuma almayacağım
Sen o aydın ve pırıl pırıl gökyüzüsün,
Ben bu kafeste bir tutsak!

Dudaklarıma suskunluk kilidi vurma
Söylenmemiş hikayem var gönlümde
Bir tek öpücükle sarsıldı bir gece varlığım,
Koştuysam sana doğru böyle,
Aşka aşığım, senin visaline değil!

Akbaba
Tepemde bir akbaba, hırsla ölmemi bekliyor
Ben ise düşünüyorum, nasıl bir tuzak kurayım ki
Bana yaklaşsın da onu vurayım.
Soluk almak için oturmaya kalksam,
İşte yıkıldı diye saldırıyor yüzüme...

Deneyimlerim sesleniyor ki bitimindeyiz zamanın
Yaklaşan bir son var, ya senin ya akbabanın...

Güvercinin Ruhu
Âh, bir güvercin gibi kanatlarım olsaydı
Uçar ve huzurlu olurdum
Çünkü şiddeti ve kavgaları gördüm,
Bu dünyada çok acı çektim...
Ne yazık onlara ki kendilerine açılan saf bir kalbi,
Zaaflarından istifade edilecek bir akılsız sayarlar. (Oğuz Atay’a gönderme yaparcasına)

Güneş Doğuyor
Bak nasıl içinde gözlerimin
Eriyor damla damla keder,
Karanlık ve isyancı gölgem nasıl
Tutsağı oluyor güneşin...
Bak nasıl şiirlerimin beşiğine
Sen doğuyorsun, güneş doğuyor.

İsyan
Dudaklarıma suskunluk kilidi vurma
Söylenmemiş hikayem var gönlümde
Ayağımdan ağır bağları çöz
Bu sevdadan dolayı perişan gönlüm.