Özdemir Asaf Şiirleri

SORULAR

Bir susmayı bakışlarda seslendiren,
Hüzünlü yangınsal aşka döndüren nedir?

Beklemeyi özlemlere süsleyen,
Yalnızlığın kara-ışığını söndüren nedir?

Duyanı ısıtan, kulağını kestiren, güneşe baktıran,
Korkusuzluk denizlerinde yüzdüren nedir?

Saraylarda çılgın eden, kentlerde tek bırakan,
Direklere astırıp yüzdüren nedir?

Ne varsa yeryüzünde, ne yoksa
Onunla paylaştıran, böldüren nedir?

Her şeyi, ama her şeyi olağan dışında,
Örneğin bir gülü yeşil gördüren nedir?

Gözlere ışıltılı anlamlar bağlayan,
Yaşamı ölüme güldüren nedir?

Kalabalıklar, kalabalıklar içinden
Kişiyi yüceye sürdüren nedir?

Parça-parça büyümüş bir çocukluğu
Olgunluk aşamalarında yaşatırca öldüren nedir?..

GÖLGENİZ

Bir zamanlar yaralanmış gölgeniz
Yalnızlığa ıslanmış geliyor..
Şiirlerde şarkılaşmış seslerle
Duyularla durulanmış geliyor..

Her uykumda uyanıyor gölgeniz,
Gözlerime uzanıyor gölgeniz,
Karanlıkta ışıklaşmış renklerle
Özlemime boyanıyor gölgeniz..

NASIL

Havalarda yakalar da tilcikleri ben,
Atarım gene havalara, havalara atarım,
Ve tutarım da onları tam düşerken,
Nasıl atarım, nasıl tutarım anlamam,
Anlamlarına basıp kendimi de atarım,
Seni düşünüyorumsa kendimi tutamam..
Nasıl uçmam, nasıl düşmem anlamam.

GÜLÜNÇ OLAN

Beni güldüremeyen
Acıklı değil gülünçtür
Ağlayışların çok çoğu
Düşündürücü değil
Gülünçtür
Acıklı

Düşündürür güldürür
Güldürür düşündürür
Solmuş bir gül örneğin
Sabahları bir düğün

Akşamları ölümdür
Karmaşık ellerimdeki çiçek
Sabahki akşamki o gerçek
Gülümdür
Bulgularım yere düşünce
Sözcüklerim üşüyünce
Ölüyümdür

FAL

Olacaksa olmaz da, olmayacaksa olur,
Kiminin yazısı o, kimininki de budur.

Kimi ardından koşar, yetişir zamanında,
Kiminin önündedir birdenbire yok olur.

Kimi bir yerdedir der, o gelir oralardan,
Kimi bildiği yerde bildiğini unutur.

Biri oraya gider,o orada bilerek,
Biri hiç anlamadan yoluna çıkar durur.

Kimi aradığını yitirir aradıkça.
Kimi de arayandır, aranan onu bulur.

KOCAMAN

Şimdi kocaman denizlerde, kocaman gemilerde
Neden yok küçüklüğümüzdeki büyüklüğümüz;
Çocukluğumuzun bahçelerinde, o evlerde
Kağıttan gemilerimizi yüzdürdüğümüz.
Bir şeyler mi kalmış çocukluğumuzda,
Çocukluğumuzla çözdüğümüz..

SEÇİM

Hiç bilmeyen
Yanıldığını bile bilmeyecek
Bu kadar mutlu kişiyi
Kim seçmeyecek?

ŞARKI

Sana ben anlatırdım
Şarkıların dilini,
Sen burada, sen burada olsaydın,
Gelirdi kulağına,
Unuttukça mutluyum,
Mutluyum unuttukça
Derdi bir ses, sıcacık..
Ama ben mutluluğa
İçimden inansaydım..

DEĞİL

Aralarından geçiyorum
Hiç kimse el-ele değil
Herkes kendine dönmüş diyorum.
Birkaçının içine bakıyorum
Hiç kimse kendisiyle barışık değil.

Herkese kendimi anlatıyorum
Kime kendimi anlatsam şaşırıyor
Kendimi kime anlatacağım şaşırıyorum
Hiç kimse ilkin kendine alışık değil..

BAKİ

Kendi bahçesinde dal olamayanın biri
Girmiş bahçeme ağaçlık taslıyor.