Özdemir Asaf Şiirleri

BUNCA

Aklımdaki yorgunluk duygumdu,
Hep bilmekti benim sanısızlığım.
Aklım anılarla yorgunluğumdu.
Uykumda bile bu yalnızığım
Vardı, anlamadıklarını duydumdu.

Ne kadar geçmiş varsa orada oldum.
Aramak, hep alnımda bulduğum,
Hiç usanmadan duyduğum duyu
Ve bütün gelecekler için kurduğum düş,
Yüzyıllar ötesinde uyuduğumdu..

DÜELLO

Her tomurcuk, bir çiçeğin uykusuna
Her çiçek, bir yemişin kuşkusuna
Her yemiş, bir böceğin korkusuna
Uykusuzca, kuşkusuzca, korkusuzca yürür..

POETİCA

Yaşadım da yoruldum, bir ağır işçi gibi,
Uyudum da uyandım, binlerce kişi gibi.

Bana düşünmek vardı, payıma onu aldım,
İşledim de işledim bir hüner işi gibi.

Horlandı, beğenildi; inandım, alınmadım,
Yolun geleceğini çizdim, geçmişi gibi.

Zor dönemler olmadı değil, olsundu, oldu,
Ne koştum ne de durdum, kaçak gidişi gibi.

Bu konuyu burada bırakıyorsam birden,
Olmasın diyedir bir şeyin bitişi gibi..

YER

Bir yerde o varsa,
Onda da bir yer vardır.
Yer nerede ya da ne kadarsa;
O yoksa, yok kadardır.
Ama bir de o varsa,
Yer hem hep kadar, hem her kadardır.

TABLO

Kedi gitti geceye değdi,
Karardı,
Döndü kadına değdi.

Bir kadın portresi belirdi;
Elinde siyah bir gül vardı,
Kucağında kırmızı bir kedi.

YOĞUN

Evler, ampuller, bardaklar olacağım.
Ben yaşayacağım neysem öyle kalarak.
Sen boyuna yanımda ağlayıp güleceksin..
Demek ben bakacağım

Biliyorum, ben bu şişeleri bırakacağım..
Kırılmasın, tozlanmasın dediğim
Biliyorum, hepsini kıracaklar, hepsini, hepinizi.
Bu raflar, bu kitaplar, bu kutular sildiğim

Sizler, şu siz şu sen, şu o, şu kim..
Uyurken uyanmışken şu giden şu gelen.
unuttuğum, benzettiğim, bildiğim..
insanlar; o siz, bu sen, şu ben.

Evler, ampuller, bardaklar olacağım,
Oluşmak için neysem öyle kalarak.
Sen boyuna yanımda değişeceksin
Boyuna öleceksin, ben bakacağım.

VAR

Deniz nerede pırıl pırıl,
nerede yolculuklar, yollar.
orada adımlarım var.
trenler midir gelen, insanlarıyla...
gemiler midir giden, dumanlarıyla,
orada gözlerim var.

şayisiz yeşil rengi yapraklar mi verire.
tadları, meyvaları, gıdaları
ağaçlar mi verir, topraklar mi verire.
orada ağızlarım var.
renk renk, biçim biçim açan çiçekler mi...
ilkyaz dolu bahçeler mi..
ses kaynayan geceler mi..
orada duyularım var

nerede kuşlar, orada kulaklarım.
nerede taşlar, topraklar, ellerim orada.
nerede sevilecek vücut ve kadınlar,

UZUN KOŞU

Sana yeni ulaşan şimdi, eski bir bakıştan gelmedir.
Onun gözü senden öncedir, bir yalnız kalıştan gelmedir.
Senin şimdi duyduğun sıcak yaşamını onaran bu ses,
Çok ölümlü savaşlar kadar zorlu bir yarıştan gelmedir.

DAĞLAR ÜSTÜNE ÇEŞİTLEMELER

Aşk, o kadar ne ise
Uzaklığın yanında
Uzaklar o kadar aşk oluyor
Adamın canında.

Ne demeli ateş, alev, can
Sormalı önce uzaklardan
Kimi kül olur söner gider
Kimi yanar rüzgarlardan.

Uzaklar denince dağlar aklıma gelir
Dağlar olsa da, olmasa da
Dağsız uzak yoktur bana sorarsan
Dağlar arada olmasa da.

BAĞLI

Beni öyle bir yalana inandır ki,
Ömrümce sürsün doğruluğu..