Özdemir Asaf Şiirleri

BAĞLILIK


Sevgisiz bir bağlılık..
Bu, insanı yaşaya yaşaya öldüren bir yaşamda sürükler.
Sevgiyle bağlılık...
Bu insanı öldüre öldüre yaşatan bir yaşamda sürdürür..

Özdemir ASAF

MESAJ


Ölebilirim bu genç yaşımda,
En güzel şiirlerimi söylemeden götürebilirim.
Şimdi kavak yelleri esiyorken başımda,
Sevgilim,
Seni bir akşam üstü düşündürebilirim..

Özdemir ASAF

DENİZİN DELİSİ

Unutmak mı?
Delisin..
Gitmesem de bekler orada deniz.
Gelirsem, bilmelisin
Benim beklememdir burada deniz.

Gitmek gibi geleceğim
Denizin delisine
Delinin denizi gibi
O ne kadar giderse..

Özdemir ASAF

CAN

Bir türkü söylediler,duydunuz mu
Bir kuşu vurdular gördünüz mü
Böyle neden susuyorsunuz böyle
Güzelliğiniz çoğalıyor, öldünüz mü?..

Özdemir ASAF

ANMAK UNUTMAK


İki tür nokta var
Biri önüne ve ardına bakar,
Biri ardına bakmaz,
Ardını noktalar..

Özdemir ASA

BİR ŞEY İNSANA AİT
Son kadeh içilmiş,
son söz edilmişti.
bir düşünce sardı hepsini...

bir hatıra
bir hırs
bir kıskançlık
bir yanıltı
bir kardeşlik
bir yanlışlık
bir kin
bir ümit

BİR ŞEY İNSANA ait..

Özdemir ASAF

SÖYLE


Köpek gibi kanlar içinde
Dönüp susabilir misin
Kavgadan, aşktan, umuttan..

Hayvanların en güçlüsü insan
Çünkü korkmasını da bilir
Kavgadan, aşktan, umuttan..

Sen bilir misin, bilir misin sen
Korkmasını, korkuyu, korktuğunu
Söyleyebilir misin korkmadan..

Kavgadan, aşktan, umuttan
Dönüp susabilir misin sen..
Sen, hayvanların en güçlüsü insan !

Özdemir ASAF

DÜN SABAHA KARŞI


Dün sabaha karşı kendimle konuştum
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum
Yokuşun başında bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum..

Özdemir ASAF

SESİN RENGİ


Ne zaman nereye gitmedimse,
Hiç kimseyi incitmedimse,
Konular birikti kendiliğinden;
Ben ne kadar biriktirmedimse..

Özdemir ASAF

AĞLAMAK - 2


Ağlamak
Bazı acılarda yetmez
Bazı ölümlere

Örtüsüdür bazı acıların
Örter, örtülmez
Savunur bir süre

Ağlayanlar sevinmeli
Sevin ağlayabiliyorsan
Acılar art arda dinmeli

Durur bir nöbetçi gibi
Durur bir bekçi gibi
Zamana gülmeli-gülmeli

Sevin ağlayabiliyorsan
Unutmanın kardeşidir ağlamak
Uyur uyanır yatağında duyguların
Düşüncenin kucağında hep çocuktur
Ağlamak..

Özdemir ASAF