![]() |
|
|
||
Yüzün sanki bir resim gibi
Bir ressamın ölmeden önce çizdiği Kafiyeli bir hayatı yaşarken Ezberlemiştim seni Yaşamışım ben hep serseri gibi Artık acil servisler bitti Haklısın, ben yolumu bulamazken Kurtardın kendini Dostlar düşmana mı döndü Kimi sevsem hep üzüldü İşler ters gidince birden Eski heyecanım da öldü Hatırlamam suratım En son ne zaman güldü Sallanan boş bir salıncak gibi Mağlup olmuşum hükmen tabii Bir çocuğun kaşındaki çarpma iziydi kalbimdeki Kaldırım taşlarının çizgilerine Basmazdım büyük bir özenle Geç kalışım bundandı hep Konuştuğumuz hayallere |
||
| Yer İmleri |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|