|
|
|||||||
| Serbest Kürsü Her telden, serbest alan. Kafanıza göre. |
|
|
Konu Araçları |
25 Mart 2026, 22:57
|
||
Çünkü kelimeler bazen insana kendini yeniden hatırlatır. Yazarken
Bazen öyle anlar oluyor ki var olmakla yok olmak arasında incecik bir çizgide yürüyormuşum gibi
hissediyorum. Ne tam anlamıyla buradayım ne de tamamen gitmişim. Arada bir yerdeyim. Ne varım ne yokum. Dışarıdan bakan biri sıradan bir gün geçiriyormuşum gibi düşünebilir: Kalkmışım işlerimi yapmışım insanlarla konuşmuşum belki gülümsemişim. Ama içimde bir yerde kimsenin göremediği bir sessizlik var. Derin karanlık ve zaman zaman boğucu bir sessizlik. Sanki içimde bir ben daha var. Eskiden konuşan hisseden hayal kuran bir ben. Şimdi ise susmuş. Bir kenara çekilmiş ve sadece izliyor. Belki kırılmış belki yorulmuş. Belki de anlam aramaktan vazgeçmiş. Bazı sabahlar uyanıyorum ve kendime şunu soruyorum: "Bugün neye uyanıyorum?" Bazen cevabım olmuyor. Çünkü anlam dediğimiz şey günün telaşı içinde ezilip gidiyor. Çok düşünmekten çok hissetmekten yorgun düşüyorum. Duygularım sanki bulanık bir camın ardından geliyor. Net değil . Keskin değil. Uzak... Kendime yabancılaştığım anlar çoğaldı. Kalabalıklar içinde yok gibi hissettiğim oluyor. Bir yerde oturuyorum mesela insanlar konuşuyor gülüyor bir şeyler anlatıyor… Ben ise sadece izliyorum. Varlığımın oraya ait olmadığını hissediyorum. Sanki sesim olsa da bir yankısı yok. Yüzüm olsa da bir anlamı yok. Ve yine dönüp duruyorum aynı cümlede: Ne varım ne yokum. Ama belki de bu bir bitiş değil. Belki bir ara duraktır bu. İnsan bazen düşer. Bazen içine çekilir. Bazen sessizleşir. Bu sessizlik tükenmişlikten değil de belki de yeniden başlamak içindir. Bilemem. Ama içimden bir ses her şeye rağmen hâlâ burada olduğumu fısıldıyor. Sessizim evet… ama buradayım. Belki de “sessiz bir varlık” olmak bazen en gerçek hâlimizdir. Kalabalıkların gürültüsünde bile iç sesi duyabilen susarak da varlığını hissedebilen biri olmak… Kulağa zayıf gibi geliyor ama aslında çok güçlü bir direnme şekli bu. Şimdilik sadece yazıyorum. Çünkü kelimeler bazen insana kendini yeniden hatırlatır. Yazarken biraz daha kendime yaklaşıyorum. Sessizce usulca… Ve belki bir gün bu sessiz varlık yeniden sesini bulur. |
||
| Yer İmleri |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk) | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Yanıtlar | Son Mesaj |
| Konuskanlar.com, çünkü konuşmak güzeldir.. | Revna | Yeni Sunucular | 6 | 08 Nisan 2026 09:00 |
| CÜNKü Biliyorum ..! | NaGMe | NaGMe | 4 | 01 Nisan 2026 02:08 |
| Kendini Yeniden İnşa Etmek; Zihninin Gücünü Keşfet! | NaGMe | Serbest Kürsü | 0 | 25 Mart 2026 00:07 |
| ircdForum'a üye oldum çünkü; | GüL | IRCdForum Soruyor! | 19 | 24 Mart 2026 23:34 |
| çıldırtan kelimeler | Polina | IdF Sözlük | 0 | 14 Mart 2026 02:03 |
1
Normal Mod
