![]() |
|
|||||||
|
|
Konu Araçları |
|
|
||
[Only registered and activated users can see links. ] Ankara’da bir sabah, ayaz keser teni Sessizce bürünmüş şehir, beyaz bir kefeni Karlı sokakta bir yankı, bir duman yükselir Bir kalem kırılır ama, bin fikir seslenir. Vurulduk ey halkım, unutma bizi! Karda kalmasın o dürüstlüğün izi. Karlı sokaklarda sustu mu o devrimci? Hayır, bir fikir ölmez; o hep nöbetçi. Korkusuzca yazardı, karanlığın ortasında Gerçeği arardı o, pusu kuran odasında "Bilgi sahibi olmadan, fikir sahibi olunmaz" Giden can geri gelmez ama, onur hiç yorulmaz. Vurulduk ey halkım, unutma bizi! Karda kalmasın o dürüstlüğün izi. Karlı sokaklarda sustu mu o devrimci? Hayır, bir fikir ölmez; o hep nöbetçi. Vurulduk ey halkım, unutma bizi! Karda kalmasın o dürüstlüğün izi. Karlı sokaklarda sustu mu o devrimci? Hayır, bir fikir ölmez; o hep nöbetçi. Gözlüğü kaldı masada, yarım kalan yazısı Yüreklerde sönmeyen, o derin vatan sızısı Bir Uğur Mumcu geçer, tarihin her sayfasından Korkak pusular utansın, onun dik duruşundan. Yine karlar yağar, yine üşür sokaklar Ama senin meşalenle aydınlanır yarınlar. Uğurlar olsun sana, güzel adam, hür yürek Seni unutmayacak, bu vatan, bu gelecek. Vurulduk ey halkım, unutma bizi! Karda kalmasın o dürüstlüğün izi. Karlı sokaklarda sustu mu o devrimci? Hayır, bir fikir ölmez; o hep nöbetçi. Vurulduk ey halkım, unutma bizi! Karda kalmasın o dürüstlüğün izi. Karlı sokaklarda sustu mu o devrimci? Hayır, bir fikir ölmez; o hep nöbetçi.
__________________
İstemem! Eksik olsun! Tahtlarınız, şanınız, sahte zaferleriniz! Bir tek onurum yeter bana Yalnız ölsem de eğilmem asla!
|
||
| Yer İmleri |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk) | |
|
|