ÖNSÖZ
Kadınların "cinsiyetleri" nedeniyle maruz kaldıkları fiziksel, cinsel, psikolojik acı veya ıstırap veren ya da verebilecek olan her türlü eylem, uygulama ya da bu tür eylemlerle tehdit edilme, zorlanma veya keyfi olarak özgürlükten yoksun bırakılmalarıdır.
Yazacağım şeyde günümüzde eksik olmayan şiddet, taciz, tecavüz olaylarını baz alarak sizlere sunmak istedim...
Keyifli okumalar...
Sana ruh üflendiğinde bir kadının karnındasın.
Ağladığında bir kadının kucağındasın.
Aşık olduğunda bir kadının kalbindesin..
Ona güzel davran.
1. BÖLÜM
Sabah
babamın anneme bağırma sesleriyle uyandım. Her zaman yaşadığım bir durum olduğu için artık
alışmıştım. Babam gece hayatı olan, annemi ve bizi sevmeyen bir adamdı. Çoğu zaman eve başka kadınlarla gelip onlarla eğlenir ve
annemi onlara hizmet ettirirdi.
Annem ise bu kadar işkenceye rağmen neden katlanıyor derseniz...
çocukları için ve geri döndüğünde ona sahip çıkacak bir "ailesi" olmadığı için...
Yatağımdan kalktım ve korku içinde annemin yanına gittim.
Ağlıyordu. Yanına eğilip anneme sarıldım ve öylece sustuk. Ne söylenebilirdi ki?
Annem kalktı ve banyodan bir kova su ve bez getirdi. Önce ne yaptığını anlamayarak izlemeye başladım. Kovadan bezi alıp
duvarı silmeye başladığını gördüm.
Evet... annem duvarı siliyordu. Çünkü duvarda
annemin kan izleri vardı.
Bir kadın bunu yaşayacak kadar ne yapmış olabilirdi ki?
Bir kadın ne yaparsa yapsın şiddeti hak etmiyordu.
Ama babam kumarda kaybeder annemi döver, yemeği beğenmez annemi döver, canı sıkılır annemi döver. Bunlar babamın her gün yaptığı şeylerdi.
Ben ve kardeşlerim meslek sahibi olup kendi ayaklarımızın üstünde durmak istiyorduk. Ben en büyük kardeş olarak liseye gidiyorum, benden küçük 3 erkek kardeşim de ilkokula gidiyor. Babam beni liseye göndermek yerine
çalışıp ona kumar parası kazanmamı istiyordu. Ama dedem babamla konuşup onu bir şekilde ikna etmişti.
Hedefim ise okulumu bitirip iyi bir meslek sahibi olup
annemi ve kardeşlerimi babamdan kurtarmaktı.
***
Okuldan çıkıp mahallemize geldiğimizde evin önünde bir kalabalık gördüm. Babamın anneme bir şey yaptığını düşünerek koşarak eve girdim.
Babam annemi dövüyordu. Komşular da babamı tutmak yerine onları izlemekle yetiniyordu.
O kadar kalabalıktan aldığım cesaretle annemin telefonunu alarak polisi aradım...
Kısa bir müddet sonra babamı polisler alıp götürdü.
Bu sefer gerçekten kurtulduğumuzu düşünmüştüm.
Bir yandan annemin yaralarını sararken bir yandan da teselli veriyordum. Uzun zamandır ilk defa huzurlu bir uyku uyuyacaktık. Annem hariç hepimizde mutluluk vardı. Acaba kendisine o kadar şiddet uygulayan adama üzülüyor olabilir miydi?
Neyse... bunları düşünmek yoktu artık.
Kurtulmuştuk.
***
Sabah olduğunda dışardan
bağırma sesleriyle uyandım. İlk başta kabus gördüğümü düşünerek gözlerimi kapattım. Çünkü polisler babamı götürmüştü, nasıl gelecekti ki?
Bunları düşünürken o sesin babama ait olduğunu anlamıştım.
Evet... bu babamın sesi.
Nasıl çıkmıştı oradan? Annem neredeydi?
Devamı gelecek...