Poli[na]

**Polina** · 24 Mart 2026, 22:43

Sanki sadece bedenim değil, ruhum da yorulmuş. Konuşmak istiyorum ama kelimeler boğazımda düğümleniyor. Anlatacak çok şey var aslında, ama kimsenin gerçekten anlayacağına inancım kalmamış gibi.
Bazen içimden geçenleri söylemek geliyor… ama susuyorum. Çünkü kırmaktan korkuyorum. Birinin kalbine dokunup iz bırakmaktan, kul hakkına girmekten çekiniyorum. İçimde birikenleri yutmak daha kolay geliyor, her ne kadar beni yorsa da.
İnsanların niyetlerini sorguluyorum artık. Ben kimseye kötü düşünmezken, neden bu kadar yoruluyorum diye soruyorum kendime. Belki de fazla hissediyorum, fazla düşünüyorum. Ama bu benim… Ben insanım, kalbim var. Keşke herkes biraz daha kalbiyle yaşayabilseydi.
Şimdi sadece susmak istiyorum. Biraz uzaklaşmak, biraz dinlenmek…

[Only registered and activated users can see links. ]

**Polina** · 27 Mart 2026, 22:20

Bazı insanlara gereğinden fazla anlam yüklediğimi fark ediyorum. Onları hep öncelik yaptım, kendimi geri plana attım. Sonra bir gün bakıyorum, ben aynı değeri görmemişim. İşte o an içimde bir şeyler kırılıyor. Belki de en çok bu yüzden öğreniyorum geç ama derin.
Artık anlıyorum ki değer vermek güzel ama karşılığı yoksa insanı yoran bir şey. Herkese aynı kalpten yaklaşmamak gerektiğini yeni yeni öğreniyorum. Çünkü herkes aynı kalbe sahip değilmiş Bugün kendime bir söz verdim,Değerimi bilmeyen için kendimden eksilmeyeceğim. Belki yine aynı hataları yaparım ama en azından artık farkındayım. Ve bazen fark etmek bile bir başlangıçtır.

Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk)

Poli[na]

Günlük tadında, kişisel sayfalarınızı oluşturabileceğiniz bölüm.