![]() |
|
|
||
Bu medyayı görüntüleyebilmeniz için üye olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir. Yağmur başlar usulca, kimse duymaz ilk sesini, gökyüzü konuşur içinden yeryüzü susarken derin derin. Islanırım… sadece tenim değil, biriken tüm cümlelerim ıslanır, yarım kalmış hislerim akar damlaların peşinden. Saçlarıma düşen her damla bir hatıradır sanki, biraz hüzün taşır, biraz da huzur— içimi ürperten bir sıcaklık gibi. Sokaklar ıslanır, benim içim de… adımlarım silinir belki ama izlerim derinleşir. Kaçmam bu sefer yağmurdan, saklanmam hiçbir gölgede, çünkü bazı duygular ancak tamamen ıslanırsa anlam bulur. Yürürüm… kalabalıklardan uzak, kendi yalnızlığıma doğru, ve ilk kez fark ederim yalnızlığın da bir sesi olduğunu. Bir damla düşer kirpiğime, yağmur mu, gözyaşı mı— ayıramam. ama bilirim, en gerçek halimdir o an. Yağmur diner sonra, ama içimde bir ferahlık kalır, eksilmemişimdir aslında, sadece fazlalıklarımdan arınmışımdır. Ve anlarım; yağmurda ıslanmak bir tesadüf değil… kendime en yakın olduğum andır...
__________________
İstemem! Eksik olsun! Tahtlarınız, şanınız, sahte zaferleriniz! Bir tek onurum yeter bana Yalnız ölsem de eğilmem asla!
|
||
| Yer İmleri |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|