Günün Şiiri

terk etmedi sevdan beni,
aç kaldım, susuz kaldım,
hayın, karanlıktı gece,
can garip, can suskun,
can paramparça…
ve ellerim kelepçede,
tütünsüz, uykusuz kaldım,
terk etmedi sevdan beni…

bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
“o olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın.
ve zaten genellikle o daha az sever seni,
senin onu sevdiğinden…
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları…
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“o benim.” diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin…
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
mesela turuncuya, ya da pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.
çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın. ucundan tutarak…

gelememeyi sen anlat,
gidememeyi ben anlatayım.
gözüm değil gönlüm kaldı,
beklemek değil özlemek yordu.
hani derler ya;
aşk arafta bir yoldu,
giden gitti dönen yoktu.
herkese selam sana hasret…

beni guzel hatirla

beni guzel hatirla bunlar son satirlar....
farzet ki bir ruzgardim esip gectim hayatindan
ya da bir yagmur sel oldum sokaginda
sonra toprak cekti suyu...
kaybolup gittim belki de bir ruya idim senin icin..
uyandin ve ben bittim....

beni guzel hatirla
cunku sevdim seni ben herseyini....
sana sirdas oldum dost oldum koynumda agladin ..
yuzune vurmadim hicbir eksikligini beni uzdun kinamadim
alisiktim vefasizlıga el oldun aldirmadim...

beni guzel hatirla
sayfalarca mektup biraktim sana...
siirler yazdim her gece cogunu okutmadim..
sakladim gunahini sevabini icimde
sessizce gittim...
senden oncekiler gibi sen de anlamadin...

beni guzel hatirla
sana unutulmaz geceler biraktim
sana en yorgun sabahlar...
gulusumu,gozlerimi sonra sesimi biraktim
en guzel siirleri okudum gozlerine baka baka....
soylenmemis merhaba'lar sakladim her koseye
vedalar biraktim duraklarda...
ne ararsan bir sevdanin icinde
fazlasiyla biraktim ardimda....

beni guzel hatirla
dizlerimde uyudugunu dusun
sacini oksadigimi usuyen ellerini isittigimi
mutlu oldugun anlari getir gozunun onune
alnindan optugum dakikalari..
birazdan kapini calan kisi olabilecegimi dusun
sasirtmayi severim biliyorsun
bu da sana son surprizim olsun
simdi seninle yasanan gunleri atese veriyorum
beni guzel hatirla
gidiyorum..

Lâtif ve narin ne vardıysa içimde,
Hoyratça kırdı geçirdi dünya,
Memnunum, barışığım yine de,
Sabırla yeni yapraklar veririm
Yüzlerce kez kırılmış dallarımdan
Ve tüm acılara rağmen hâlâ
Aşığım ben bu divane dünyaya..

•hermann hesse

onu ilk gördüğümde
almış yanına yalnızlığını,
girmiş kalabalık içine
kimseye değmeden yürüyordu.
zamanın ayazında kalmış,
eski zaman aşığı.
ait olmadığı bu zamanda
besbelli üşüyordu.

kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
su olsan kimse içmez,
yol olsan kimse geçmez,
elin adamı ne anlar senden?
çıkarsın bir dağ başına,
bir ağaç bulursun tellersin
pullarsın gelin eylersin.
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün.
köpürmüş gelen bulutları.
başka ne gelir elden?
çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı!

ibrahim
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim

güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrahim
güneşi evime sokan kim

asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrahim
gönlümü put sanıp da kıran kim

asla beraber olamayacağız.
aynı evi, aynı teni paylaşamayacağız.
aynı masada oturmayacağız.
hatta aynı şehirde bile oturmayacağız.

belki bir gün son kez görüşeceğiz,
ikimiz de bunun son olduğundan habersiz.
son kez el ele gezeceğiz,
belki de son kez söyleyeceğiz birbirimizi sevdiğimizi.

yine beraber planlar yapıp, tutamayacağımız
son sözleri vereceğiz birbirimize.
ve elbette yollarımız yine ayrılacak bir gün.

sonra aramıza şehirler girecek,
hiç karşılaşmayacağız.
tesadüfler bile bir araya getiremeyecek.

sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek.

bir şey var aramızda
senin bakışından belli
benim yanan yüzümden
dalıveriyoruz arada bir
ikimiz de aynı şeyi düşünüyoruz belki
gülüşerek başlıyoruz söze

bir şey var aramızda
onu buldukça kaybediyoruz isteyerek
fakat ne kadar saklasak nafile
bir şey var aramızda
senin gözlerinde ışıldıyor
benim dilimin ucunda