Ada Tavşanı ve Özellikleri

Ada tavşanı
Ada tavşanı; Kemirgenlerden bir tavşan çeşididir. Evcil türleri olduğu gibi yabani türleri de vardır. Bazı yerlerde, eti, postu ve laboratuvar denemeleri için özel olarak yetiştirilir. Asıl vatanı Güney Avrupa memleketleri, bilhassa İspanya’dır. Bu arada Avustralya ve Yeni Zelanda’da da çoklukla bulunur. Boyları 35-50 cm. kadardır. Adi tavşandan farkı kulaklarının, arka ayaklarının daha kısa olmasıdır.

Ada Tavşanı Özellikleri – Türleri
Sırtı kızılımtırak sarı, ayaklarının içleri, karnı beyazdır. Çok ürkek olduğu için gevşekçe bir toprağın içinde kazdığı yuvasında yaşar, avlanması çok zordur. Dişisi yılda 4 – 8 defa yavrular, her seferinde de tamamen tüysüz 4 – 12 yavru dünyaya getirir. Yavrulayacağı zaman gelince ana adatavşanı içinde bulunduğu yuvayı ve dehlizi genişletir, göğsünden ve karnından koparttığı tüyle 3 yavrularına yer hazırlar.

Gebelikleri 30 gün kadar sürer. Yavrular analarıyla 20 gün kadar kaldıktan sonra kendilerine yeni bir yuva hazırlamak üzere analarının yanlarından ayrılırlar. Çok geçmeden o civar bir ada tavşanı kolonisi haline gelir.

Ada tavşanlarının 18 kadar türü vardır; bunlardan bir bölümünün anayurdu Yenidünya(Amerika), bir bölümününki Eskidünya’dır (Avrupa, Asya ve Afrika)

Yenidünya’nın Sylvilagus cinsinden pamukkuyruk ada tavşanları, yer altındaki oyuk tünellerde yaşama alışkanlığında değildir. Ama dişi tavşan, yavrulayacağı zaman pek derin olmayan bir çukur kazar; bu çukurun içini de göğsünden ve karnından dökülen yumuşak tüylerle döşer. ABD’nin güney bölgelerinde yaşayan pamukkuyruklardan bataklık adatavşanını (Sylvilagus aquaticus) öbür ada tavşanlarından ayıran en büyük özellik, iyi yüzmesi ve su bitkileriyle de beslenebilmesidir.

Ada Tavşanı Beslenmesi
Ada tavşanı yazın bağ ve bahçelerdeki körpe fideleri yiyerek, kışın da ağaçları kemirerek beslenir. Bu sebeple, bazı yerlerde, bilhassa ada tavşanlarının büyük kitleler halinde bulunduğu Avustralya ve Yeni Zelanda gibi yerlerde bütün bir mahsulün ada tavşanları tarafından yenmesi tehlikesi belirir. Bunun önüne geçmek için yuvaların yakınlarına zehirli yiyecekler konduğu gibi yuvalardan içeriye kükürtlü boğucu gazlar da sıkılır. Böylece ada tavşanının mahsullere vereceği zarar önlenmeye çalışılır.