insanı suskunluğa iten sebepler

Samimiyetsizlik

Kırgınlık

İnsan sevmemek

Yalnızlık ..

Belli bir olay, yaşantı ve travmatik günler sonunda birşeyler yoluna girmekten ziyade raydan çıktıysa insan yavaş yavaş kendi habitatına çekilir.
(çekildim)

Acıları

Kırgınlık: Konuşmanın bir şeyi değiştirmeyeceğini düşünmek.
Hayal kırıklığı: Beklentilerin karşılanmaması sonucu içine kapanmak.
Güven kaybı: Karşı tarafa kendini açmak istememek.
Yorgunluk: Duygusal veya zihinsel tükenmişlik nedeniyle konuşacak enerji bulamamak.
Öfke: Yanlış bir şey söylememek için bilinçli olarak susmayı seçmek.
Değersiz hissedilmek: "Nasıl olsa beni anlamıyorlar." düşüncesi.
Korku: Tartışmanın büyümesinden veya reddedilmekten çekinmek.
Düşünmek için zamana ihtiyaç duymak: Bazı insanlar duygularını hemen ifade edemez.
Kabullenme: Mücadele etmeyi bırakıp sessizce yoluna devam etmek.
Depresyon veya yoğun stres: Konuşma isteğinin azalmasına neden olabilir.
Bazen suskunluk, söylenebilecek en güçlü cümledir. Özellikle kişi defalarca kendini anlatmaya çalışmış ama anlaşılmadığını hissetmişse, sessizlik bir vazgeçiş ya da kendini koruma biçimine dönüşebilir.
Kısacası, her suskunluk ilgisizlik değildir; bazen en yüksek sesle konuşan duygu, sessizliğin kendisidir.

Güven kırıklığı ,hayal kırıklığı ,üzücü durumlar ,sinirliysem kırmamak için susarım

Suskunluğum asaletimder demeyi isterdim de rol çalmak istemiyorum.*