![]() |
|
|
||
Bu yüzleşme sessizdir.
Bağırmaz çağırmaz. Kimse fark etmez. Ama içine doğar. Önce hafif bir sızı gibi gelir. Sonra o sızı büyür yerini bir fark edişe bırakır. Ve sen ilk defa kendinle göz göze gelirsin. Bu Yüzleşme Sessizdir Bu yüzleşme sessizdir. Ne fırtına kopar içimde ne de kelimeler dökülür dudaklarımdan. Sadece bir bakış kalır aynaya. Bir duruş. Bir yutkunma. Ve içe düşen bir gerçek. Birden anlamaya başlarım: Bunca zamandır kaçtığım kişi hep omzumun hemen arkasında yürüyormuş. Gölge gibi ama bana ait. İçime doğar... Küçük bir sızı gibi önce. Sonra o sızı suskun bir haykırışa dönüşür içimde. Duyamam ama hissederim. Anlayamam ama bilirim. Bir şey değişmiştir artık. Kendimle göz göze gelirim. Yıllardır tanımadığım adını anmadığım o ben’le. Kirpiklerimin arasında saklanmış çocukluğumun bir köşesinde unutulmuş büyümüş ama eksik kalmış ben’le. “Ben buradayım” der o ses.. Sessiz ama kesin. “Beni yok saydın. Güçlü olayım diye susturdun beni. Ama şimdi artık konuşmak istiyorum. Ve ben o an anlarım: Kendime verdiğim zarar dünyanın bana verdiğinden daha keskinmiş. En derin yaraları hep kendi ellerimle açmışım. İyileşmem için önce bunu kabul etmem gerekiyormuş. İşte o an bir devrim gibi değil bir uyanış gibi gelir. Sarsılmaz dünya ama içim kıpırdar. Bir taş yerinden oynar. Ve ben ilk defa kendime yer açmaya başlarım..! |
||
| Yer İmleri |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk) | |
|
|