Özdemir Asaf Şiirleri

ALTINCI GÜN

Benim söylemek için çırpındığım gecelerde,
Siz yoktunuz..

MÜZİK


Müzik geceyi geceyi
Geliyor, aç pencereyi,
Sersin odana duyu,
Uğultulu halıyı,
O doğup büyüdüğü
İnansal doğayı.

Yürüsün eleyi eleyi
Seviler, buğu-buğu,
Gönlü, anıyı, belleği,
Oğsun duyuyu.
Ne sıcak anlatır seslenmeyi;
Yumuşacık sen demeyi.

Isıtır yorganı, sözü, perdeyi.
Işıtır en karanlık odayı,
Açar kilidi, açıyı, kapıyı,
Kaynatır donmuş suyu,
Doldurur boş tencereyi
Çeker sürgüyü,
Çözer bir-bir her düğmeyi.

Ballandırır peyniri, ekmeği,
Unutturur tabancayı, bıçağı,
Süsler masayı,
Ölümsüz kılar çerçeveyi,
Açar sevilere yatağı
Yeğ kılar saklamaya söylemeyi
Fısıldar sevmeyi, sevilmeyi
Müzik donatır yeri göğü.

ÖNCE


Ağaçlar çizerdim, yeşillenirdi;
Çizdiğim ağaçlara çizdiğim kuşlar gelirdi.

Ormanlar düşünürdüm, uyurdum,
Düşündüğüm ormanlarda kaybolurdum.

Anı kuyularından çekmek bir yudum acı su,
Bir yudum acı su, çekmek anı kuyularından, soğuksu.

Bilmedim bu, ya bir korkunun duygusu,
Bilmedim bu, ya da bir duygunun korkusu.

Kent dayanıyor bahçenin duvarlarına,
Yeni bahçeler çiz, gözlerinin kuşlarına.

Hazır kent dayanmışken bahçene
Kuşlarını gözüne sal, götür ağaçlarına.

TELAŞ

Yaşamak değil,
Beni bu telaş öldürecek.

SESİN YARGILANIŞI

Savunmadan kendini,
Başı dik
Dinlemiştir duruşmayı,
Susmacasına.

Kim tutsaklaşa,
Ne kadar tutuklansa
Hep kaçmayı başarmıştır,
Kurtulmamacasına.
Hep egemen, özgür kalmış,
Tutsak almıştır güzelliği...Aşkı sürgüne göndermiştir yataklara,
Kamçılarcasına.

Yaşlandıkça anlamlaşan,
Anıları unutulmaktan koruyan
Bir ulu bekçi, göze karsı,
Uyumamacasına.

Bir çiçek, hiç solmayan,
Hiç koparılmayan,
Hiç yalanı olmayan,
Sonsuzcasına.

MACERA

Ben yürümeye başlayınca denizlerin üstünde
Karalarda koşanlar durup bana baktılar.
Ben de gittim
Sığınacağım adaları birer birer batırdım.

BAŞKA FREKANS

Vurdun, acısı daha geçmedi,
Biliyorum geçecek.
Ama öyle ağır konuştun ki ardından
O, gittikçe gerçek..

DÜŞMAN


Ben düşmanım
Etten, kemikten, kandan
Çevirmişim yüzümü yüzüne
Bakıyorum utanmadan

Ben düşmanım
Ölmeni değil gülmeni gözleyen
İyi şeyler söyleyen
Özleyen..

Gece geliyor bir bir
Parlıyor yıldızın
Onda beyazın, sarın, kırmızın
Biliyorum yıldızların en parlağı senin

Ben düşmanım
Etten, kemikten, kandan
Elleri taş devrinden kalmış
Bir Düşman...

HOYRAT

Yüreğimdeki aklımda
Hep aklımda,hep aklımda..
Akıl kesildi yüreğim,
Yürek kesildi aklım da.

YÖN

Sen bana bakma,
Ben senin baktığın yönde olurum.